Η Προεδρική φρουρά φόρεσε ποντιακά

Για ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ τιμητικά η Ποντιακή φορεσιά, έγινε μέρος της Προεδρικής Φρουράς!
σε εκδήλωση για την μνήμη των 353.000 Ποντίων σφαγιασθέντων, στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη.

Μπράβο σε όποιον το σκέφτηκε !!!

Δείτε το βίντεο:

ΠΗΓΗ : PERIERGAA:

Σκέψεις για την ποντιακή γενοκτονία

Ας αρχίσουμε λίγο ανάποδα. Με αφορμή το παρακάτω κείμενο, και πριν απ' αυτό, διαβάστε το σχόλιο μιας Κύπριας (βασικά για την αύρα μιας ελληνικής διαλέκτου) και έπειτα το κείμενο.

Ο τρόπος που τυγχάνει χειρισμού η γενοκτονία και των Ποντίων και των Αρμενίων πάντα κάμνει με να σκέφτουμαι το πόσον κατασκεύασμαν εν η ιστορία. Το τι θα μάθει κάποιος που ενδιαφέρεται σε μια άλλη χώρα για την ιστορία των Αρμενίων ή των Ποντίων εξαρτάται που το τι θα αποφασίσει μια ομάδα ατόμων, εάν ήταν ή δεν ήταν. Τζαι που το πόσες πιέσεις ασκούνται πάνω σε τούτα τα άτομα. Που το συμφέρον. Είναι ό,τι συμφωνήσουμε ότι είναι. Τζαι τούτον εν τραγικό.

Το να το θυμούμαστεν εν πολλά σημαντικό. εσείς δηλαδή που το εβιώσετε, οι γονιοί σας, οι παππούδες σας. Όχι για να κληρονομείται μίσος, αλλά γιατί αν μη τι άλλον εν κρίμαν να ξεχαστεί στην πραγματική του διάσταση.

Τζαι τούτην την αντιμετώπιση του φίλου ανώνυμου πιο πάνω από ότι μου είπαν δηλαδή είχαν την τζαι οι πρόσφυγες δαμέ όταν έπρεπεν να παν να ζήσουν στο νότιο μέρος, τζαι είμαστεν μια σταλιά νησί. γιατί κάποιοι βλέπουν τον εαυτό τους παραπάνω ως άτομο/μονάδα τζαι λλιόττερον ως μέρος ενός συνόλου (είτε τούτον εν το έθνος σου είτε η ανθρωπότητα αν θέλεις) τζαι λαλούν γιατί τζείνος να πιάσει σπίτι ή χωράφι τζαι εγώ όι. Το ότι τζείνος ο άνθρωπος μπορεί να έχασεν την περιουσίαν του, το σπίτι του τζαι να μεν έσιει τίποτε, εν τους λαλεί κάτι. Έλλειψη ενσυναίσθησης λαλώ το εγώ.


"Ποντιακή Γενοκτονία" χαρακτηρίζεται ο βίαιος εκτοπισμός μέσω διωγμών, δολοφονιών και πολιτισμικής εξόντωσης μίας διακριτής ομάδας ανθρώπων που ζούσαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, και είχαν αναπτύξει μέσα σε μία μεγάλη ιστορική διαδικασία τη δική τους διάλεκτο, τις δικές τους συνήθειες μα πάνω απ' όλα τη συνείδηση ότι συνέστησαν μία διακριτή ψηφίδα του ελληνισμού όπως π.χ. ο κρητικός ή ο κυπριακός.
  Η γενοκτονία αναγνωρίστηκε από τα κοινοβούλια της Ελλάδας και της Κύπρου, και ορίστηκε ως ημέρα μνήμης η 19η του Μάη, μέρα που